บทที่ 134 พนันอะไร
บรรยากาศบนโต๊ะอาหารมื้อค่ำ ดำเนินไปอย่างอึดอัดและเงียบงัน
หลังมื้ออาหารสิ้นสุดลง ภาณุก็เอ่ยปากขอตัวกลับ
สมศักดิ์ถูกกันตพงษ์รั้งตัวให้อยู่ต่อ ส่วนบูรณิมาก็เข็นรถเข็นพาพลอยไพลินตามหลังภาณุออกมา
ตลอดทางจนถึงหน้าประตูคฤหาสน์
บูรณิมาเปิดประตูรถพลางหันไปมองภาณุด้วยสีหน้าลำบากใจ
"ภาณุ... ช่วยอุ้มหนูพลอยขึ้...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 พิพากษาด้วยตนเอง
2. บทที่ 2 ออกจากคุก
3. บทที่ 3 ดูแลผู้พิพากษาภาณุอย่างดี
4. บทที่ 4 ไม่พอ
5. บทที่ 5 นั่งบนตักแล้วป้อนฉัน
6. บทที่ 6 ฉันทำได้ทุกอย่าง
7. บทที่ 7 คุกเข่า
8. บทที่ 8 คุณช่วยเธอให้เข้าทางพิเศษ
9. บทที่ 9 อย่าทำให้คนตาย
10. บทที่ 10 อย่าแม้แต่จะคิด
11. บทที่ 11 ใครคืออรวรรณ
12. บทที่ 12 เธอยังมีชีวิตอยู่
13. บทที่ 13 ถามทั้งที่รู้
14. บทที่ 14 เงียบเถอะ
15. บทที่ 15 ภาณุ ฉันเจ็บมาก
16. บทที่ 16 เพียงเพราะหน้าที่
17. บทที่ 17 ทำไมไม่แกล้งทำแล้ว
18. บทที่ 18 จริง ๆ แล้วเป็นเธอ
19. บทที่ 19 ถอดเสื้อผ้าให้ทุกคน
20. บทที่ 20 ภูมิ ขอบคุณ
21. บทที่ 21 ลองวิ่งดู
22. บทที่ 22 ประเมิณค่าตัวเองสูงเกินไป
23. บทที่ 23 ท่าทีในการขอร้อง
24. บทที่ 24 ความจริงเมื่อสามปีที่แล้ว
25. บทที่ 25 ยังต้องพูดแทนเธออีก
26. บทที่ 26 ปล่อยฉันออกไป
27. บทที่ 27 คุณโกหก
28. บทที่ 28 คนรับใช้ของตระกูลทองแพ
29. บทที่ 29 ห้ามใครช่วย
30. บทที่ 30 รับท่านพระพุทธรูปองค์ใหญ่ไม่ไหว
31. บทที่ 31 ปล่อยฉันไปครั้งนี้
32. บทที่ 32 ใครให้คุณเข้ามา
33. บทที่ 33 ไม่เกลียด
34. บทที่ 34 ชดใช้เงิน
35. บทที่ 35 จัดการตัวเองให้ดี
36. บทที่ 36 การหายตัวไป
37. บทที่ 37 อรวรรณคนรับใช้
38. บทที่ 38 กินข้าวเหลือ
39. บทที่ 39 เปล่งพลังเต็มที่
40. บทที่ 40 ยังมีวิธีหาเงินอีกวิธีหนึ่ง
41. บทที่ 41 เข้าร่วมแข่งขัน
42. บทที่ 42 ฉันจะไปกับพวกคุณ
43. บทที่ 43 ยังไม่กลับมา
44. บทที่ 44 เดิมพัน
45. บทที่ 45 ตายเพราะเธอ
46. บทที่ 46 อย่างที่คุณเห็น
47. บทที่ 47 ฉันจะรับผิดชอบเอง
48. บทที่ 48 กลับไปกับฉัน
49. บทที่ 49 การทรมานโดยเจตนา
50. บทที่ 50 คุณตั้งใจ
51. บทที่ 51 ความสัมพันธ์แบบนั้น
52. บทที่ 52 ไม่มีโอกาสพบกัน
53. บทที่ 53 รับความผิดแทน
54. บทที่ 54 การสร้างฉากขึ้นใหม่
55. บทที่ 55 คิดเงินจนบ้า
56. บทที่ 56 ใจอ่อนอีกแล้ว
57. บทที่ 57 การเฝ้าระวัง
58. บทที่ 58 ผลงานที่เข้าร่วมแข่งขัน
59. บทที่ 59 ติดอยู่ในห้องน้ำ
60. บทที่ 60 ช่างมันเถอะ
61. บทที่ 61 แค่เล่นๆ
62. บทที่ 62 สามล้านเข้าบัญชี
63. บทที่ 63 เธอรู้แล้ว
64. บทที่ 64 สร้างบรรยากาศ
65. บทที่ 65 คุณไม่ใช่เธอ
66. บทที่ 66 ปวดหัว กดให้หน่อย
67. บทที่ 67 ป่วยตลอดเวลา
68. บทที่ 68 ทำเพื่อคุณหนูของข้า
69. บทที่ 69 รู้ความจริง
70. บทที่ 70 ผู้ดูแลบ้าน
71. บทที่ 71 พบกันครั้งแรก
72. บทที่ 72 อย่าพูดถึงอีก
73. บทที่ 73 ความจริงของการแต่งงาน
74. บทที่ 74 แบบร่างการออกแบบ
75. บทที่ 75 การแก้แค้นโดยเจตนา
76. บทที่ 76 ยอดคน
77. บทที่ 77 เจ้านายอยากพบคุณ
78. บทที่ 78 ไม่ได้เจอกันนาน
79. บทที่ 79 เผือกร้อน
80. บทที่ 80 การแสดง
81. บทที่ 81 พวกเขาหายไปไหน
82. บทที่ 82 ยอมอ่อนข้อ
83. บทที่ 83 รับประทานอาหารเช้าร่วมกัน
84. บทที่ 84 ต้องชดใช้ราคา
85. บทที่ 85 จำไว้ขึ้นบ้างหรือยัง
86. บทที่ 86 ภาณุ พวกเธอกลับมาแล้ว
87. บทที่ 87 คุณเข้าไปก่อน
88. บทที่ 88 นี่คือคำสั่ง
89. บทที่ 89 อย่าคิดหนี
90. บทที่ 90 หายไปทั้งคืน
91. บทที่ 91 ตัดเส้นทางถอยของนาง
92. บทที่ 92 ต่อไปนี้จะไม่ทนอีกแล้ว
93. บทที่ 93 เธอไม่ควรต้องรับผิดชอบเหรอ
94. บทที่ 94 ใส่ลองได้ไหม
95. บทที่ 95 การรู้จักตนเอง
96. บทที่ 96: การกระทำเยี่ยงเผด็จการ
97. บทที่ 97 สามปีนานไหม
98. บทที่ 98 ไม่ชอบแล้ว
99. บทที่ 99 ถ้าฉันยังทำไม่ได้
100. บทที่ 100 ตอนนี้รู้แล้วว่าไม่อนุญาต
101. บทที่ 101 นำผลไม้ไปให้คุณชาย
102. บทที่ 102 ถอดเดี๋ยวนี้
103. บทที่ 103 การลอกเลียนแบบ
104. บทที่ 104 คนที่แต่งงานกับเขาแท้จริงแล้วคือใคร
105. บทที่ 105 การกลับมาที่เหนือความคาดหมาย
106. บทที่ 106 พวกเขาตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง
107. บทที่ 107 วันนี้อารมณ์ดี
108. บทที่ 108 ยังมีภาณุ
109. บทที่ 109 เธอตั้งใจใช่ไหม
110. บทที่ 110 ไปหาเขาเพื่อขอความเป็นธรรม
111. บทที่ 111 ถึงตาคุณแล้ว
112. บทที่ 112 ให้ผลงานเป็นตัวพูด
113. บทที่ 113 โง่จนน่าขัน
114. บทที่ 114 ถึงขั้นไหนกันแล้ว
115. บทที่ 115 คิดว่าคุณกำลังหึง
116. บทที่ 116 พิสูจน์ตัวเอง
117. บทที่ 117 หุ้นส่วนที่ดีที่สุด
118. บทที่ 118 ฉันยังมีทางเลือกอีกไหม
119. บทที่ 119 อย่าไปยุ่งด้วย หนีได้ก็หนี
120. บทที่ 120 ขอโทษพลอย
121. บทที่ 121 ให้ความร่วมมือในการแสดง
122. บทที่ 122 จับเธอไปขังคุก
123. บทที่ 123 เข้าใจผิดคน
124. บทที่ 124 เด็กสาวคนใช้ตัวน้อยของตระกูลทองแพ
125. บทที่ 125 ยังต้องกลับไปตระกูลทองแพอีกไหม
126. บทที่ 126 หายไป
127. บทที่ 127 เธอหนีไปแล้ว
128. บทที่ 128 ไม่รักษาคำพูด
129. บทที่ 129 ลองพิจารณาดู
130. บทที่ 130 ที่มาของธีระวัช
131. บทที่ 131 สามล้าน
132. บทที่ 132 เป็นเธอที่เดินจากไปเอง
133. บทที่ 133 ฉันจะหาให้เธอด้วยตัวเอง
134. บทที่ 134 พนันอะไร
135. บทที่ 135 มึงชอบเธอเหรอ?
136. บทที่ 136 ไม่ไปหาหล่อน ฉันมาหาเธอ
137. บทที่ 137 อิสรภาพชั่วคราว
138. บทที่ 138 กลับสู่ชีวิตปกติ
139. บทที่ 139 ว่างก็คือว่าง
140. บทที่ 140 แขกผู้มีเกียรติมาเยือน
141. บทที่ 141 หรือว่าจะเข้าใจผิด
142. บทที่ 142 เข้ามาปะปนได้ยังไง
ย่อ
ขยาย
